آیا طرح ارتقای نظام آموزشی بهدنبال غلبه ذهنیت اقتصادی بر نگاه تربیتی در تامین مالی آموزشوپرورش است؟
تحریریه روزنگار- جامع:
انتشار طرح ارتقای نظام آموزشی تهیه شده در مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، در نزدیک به دو ماه اخیر به یکی از بحثهای جدی کارشناسان و فعالان آموزشوپرورش تبدیل شده است.
منتقدان جدی این طرح بر این باورند که این طرح با ایدههایی مثل معاونت اقتصادی و رتبهبندی مدارس بهدنبال کاهش نقش دولت در تامین مالی آموزشوپرورش است و در مقابل فعالان عدالت آموزشی زیربنای مفاهیمی چون رتبهبندی مدارس و فروش و بهینه کردن املاک و… را غلبه ذهنیت اقتصادی در امر آموزش میدانند.
محمدصادق عبداللهی، مدیر گروه آموزشوپرورش مرکز پژوهشهای مجلس در گفتگو با جامع با اشاره به ایده پر سروصدای ایجاد معاونت اقتصادی آموزشوپرورش در طرح ارتقای نظام آموزشی، گفت: ایده معاونت اقتصادی آموزشوپرورش در طرح یک پیشینهای از گذشته دارد. در واقع معاونت اقتصادی دو کارکرد ویژه دارد، یکی اینکه بودجه ۲۷۰ هزار میلیارد تومانی آموزشوپرورش را به نحو صحیح مدیریت کند و دوم آنکه میخواهد برخی از ظرفیتهای درآمدهای اختصاصی وزارت آموزشوپرورش را که هماکنون بلااستفاده است فعال و بهرهور کند. بنابراین در کلیت طرح ارتقای آموزشوپرورش بر روی دو مسئله مهم در آموزشوپرورش تاکید میشود؛ نیروی انسانی و بودجه آموزشوپرورش.
این طرح با ایده ایجاد معاونت اقتصادی به دنبال روی کار آوردن افراد با ذهنیت اقتصادی و آموزشی است که این ظرفیتهای موجود را بهرهور کنند. بنابراین از مجموع املاک و منابعی که هماکنون آموزشوپرورش در اختیار دارد باید به بهترین نحو استفاده کرد و درآمدی که کسب میشود در نهایت روانه معیشیت معلم و بهبود کیفیت آموزشی شود؛ آیا نام این کار بنگاهداری است؟ بهینه کردن املاکی که هماکنون نیز در اختیار آموزشوپرورش است با شیوه مدیریت بد، نامش بنگاهداری نیست. مدیریت بدی که هماکنون بر املاک و داراییهای آموزشوپرورش وجود دارد، زیانده است و آموزشوپرورش برای آن فقط هزینه میکند و ورودی و سودی را بهدنبال ندارد.
