رو به خاموشی / روند کاهشی و تعطیلی مدارس شبانهروزی در یک دهه اخیر
تحریریه روزنگار – جامع | رضا امیدی، پژوهشگر سیاستگذاری اجتماعی:
بر اساس سالنامههای آماری وزارت آموزشوپرورش طی دهۀ ۱۴۰۱-۱۳۹۱ بیش از ۳۶۰ مدرسۀ شبانهروزی تعطیل شده است و این مدارس روند کاهشی ۱۰.۵ درصدی داشتهاند. تاکنون گزارش روشنی دربارۀ دلایل کاهش شبانهروزیها بهرغم روند افزایشی جمعیت دانشآموزی منتشر نشده است. ممکن است این کاهش به تغییر نظام آموزشی و کاهش دورۀ متوسطه از چهار سال به سه سال نسبت داده شود، اما این تغییر در کاهش تعداد کلاسهای شبانهروزی خود را نشان میدهد نه در حذف این مدارس. در همین دورۀ ۱۰ ساله بیش از ۴ هزار کلاس شبانهروزی کاهش یافته که بخش زیادی از آن مربوط به تغییر نظام آموزشی است.
آنچه در رسانهها طی این سالها گزارش شده، کمبود بودجۀ وزارت آموزشوپرورش و روند کاهشی سرانۀ بودجۀ آموزش و مدارس شبانهروزی، مهمترین دلیل حذف این مدارس بوده است. حتی در مناطقی که چهبسا بهدلیل کاهش تعداد دانشآموزان این مدارس تعطیل شدهاند، مدیران منطقهای با تعطیلی مدارس مخالف بودهاند و این تعطیلیها را موجب بازماندگی از تحصیل کودکان در این مناطق دانستهاند.
مدارس شبانهروزی که بیشتر در مناطق محروم و دارای پراکندگی جمعیتی تأسیس میشوند، اضافهبر آموزش، کارکردهای تغذیهای و رفاهی هم دارند. منطقیتر است دولت در بسیاری از مناطق محروم بهجای تأسیس مدارس کوچکمقیاس، مدارس شبانهروزی را گسترش دهد؛ از طریق احداث خوابگاه، تأمین ایابوذهاب، و تغذیه. گسترش مدارس شبانهروزی مدیریت بهتر و کمهزینهتر تغییرات جمعیت دانشآموزی را نیز ممکنتر میکند.
