او حامی واقعی عدالت آموزشی بودند/ ما ماندیم و گنجینهی رهنمودهای رهبری شهید، حامی واقعی آموزشوپرورش
مدرسه جنگ- جامع| محمدصادق عبداللهی، مدیر گروه آموزشوپرورش مجلس پژوهشهای مجلس شورای اسلامی:
شهادت حضرت آیتالله خامنهای(ره)، داغ سنگین و پیچیدهای است. دوره زعامت ایشان بر ایران اسلامی پر از گفتنیهاست؛ اصلاح و تحول نظام آموزشوپرورش مدرن در ایران یکی از مهمترین آنهاست.
او محکمترین حامی نهاد (وزارت) آموزشوپرورش بود، چون میدانست وزارتزدایی از آموزشوپرورش سرآغاز نابودی و بیسامانی است فلذا بالعکس بسیاری از مسئولان، نهاد آموزشوپرورش را به رسمیت و دارای اولویت میدانست و دائماً از مسئولان امر میخواست که آموزشوپرورش را همردیف سایر وزارتخانهها ندانند. او همچنین در برابر خواستهای متعدد برخی فعالان حوزه آموزشوپرورش برای خارج کردن وزارت آموزشوپرورش از چارچوب دولت یا به رسمیت شناختن قالبهای موازی مدرسه، مقاومت میکرد و همگان را توجه میداد که هر آنچه توان دارند برای ارتقاء نهاد آموزشوپرورش بگذارند.
او حامی و بزرگترین پشتوانه سند تحول بنیادین آموزشوپرورش بود و در برابر تلاشهای دولتهای اصلاحطلب و اصولگرا برای زمین زدن سند تحول بنیادین یا ایجاد سندهای موازی یا به فراموشی سپردن آن، یک نفره ایستاده بود و با علم به برخی از ضعفهای سند تحول بنیادین، مرتباً پیگیر الزامات اجرای سند همچون تصویب نقشه راه اجرا، تعریف شاخصهای سنجش میزان اجراییسازی، اصلاح ادواری و پرداخت بودجه مجزا برای اجرا بود.
او حامی واقعی عدالت آموزشی بود؛ عدالتی که در گفتمان او نه باب مشارکت مردمی را میبست و همچون چپها بر برابری افراطگرایانه و توزیع فقر آموزشی اصرار میورزید؛ و نه همچون راستها، منفک شده از بودجه عمومی دولت و معتقد به بازار آزاد و توزیع پته آموزشی بود. عدالت در نگاه او تقویت مدرسه دولتی در عین تمرکز بر آموزشهای ویژه برای استعدادهای درخشان و مشارکتهای غیرانتفاعی بود.
او حامی اصلاح ساختار آموزشی و کتب درسی بود. در شرایطی که مسئولان امر حتی باوری به مسئله بودن محتوا و ساختار آموزشی نداشتند، او بود که بر حذف محتواهای زائد و غیرضرور، تغییر ساختار نظام آموزشی و گسترش علم نافع تأکید میکرد.
او حامی تمام قد دانشگاه فرهنگیان و نظام مستقل تربیت معلم بود. در شرایطی که بسیاری در تلاش برای تضعیف نظام تربیت معلم و دانشگاه فرهنگیان بودند، او محکم بر دفاع از دانشگاه فرهنگیان تأکید داشت و دائماً با تذکرات پیدرپی مانع تلاشهای برخی از دولتیها برای تضعیف یا تعطیلی دانشگاه فرهنگیان میشد.
او حامی تمام قد تربیت اوان کودکی بود. خامنهای عزیز اگر نبود، تربیت اوان کودکی چیزی بیشتر از نگهداری کودکان در مهدکودکها و مراکز بهزیستی نبود. او بود که به تربیت اوان کودکی رسمیت داد، چتر آموزشوپرورش را بر سر تربیت اوان کودکی کشید و حامی آموزشهای ویژهای همچون «فلسفه برای کودک» بود و متفکران را دعوت میکرد که کتابهای فلسفه برای کودک بنویسند.
او حامی تمام قد تربیت در کنار تعلیم در آموزشوپرورش بود. اگر شهید خامنهای نبود، با بهانههایی مثل حرف درست «شخصیت معلم باید پرورشدهنده دانشآموز باشد» حوزه مستقل پرورشی و تربیت در آموزشوپرورش خیلی وقت پیشتر منحل میشد و امروز آموزشوپرورش صرفاً تعلیم بود و از تربیت خبری نبود.
در وصف گفتمان رهبر شهید انقلاب در حوزه آموزشوپرورش و حمایتهای او بسیار باید نوشت. رهنمودهای ارزشمند ایشان، که همچون گنجینهای برای آینده ماندگار است.
