شهریههای سرگردان / تکلیف شهریههایِ مدارس غیردولتی در آموزش مجازی چیست؟
تحریریه روزنگار- جامع:
مدارس در شرایط «جنگ تحمیلی سوم» در حال گذار به آموزش مجازی هستند؛ اما در مدارس غیردولتی اوضاع متفاوت است. تکلیف شهریه فوقبرنامههای متعددی که دیگر در بستر مجازی امکان تحقق ندارند و شهریههایی که پیش از این خانوادههای دانشآموزان این مدارس پرداخت کردهاند؛ یعنی سرنوشت شهریههای پرداختشده و شهریههای پرداختنشدهای که در انتظار پرداختند، چه میشود؟
احمد محمودزاده، رئیس سازمان مدارس و مراکز آموزشی غیردولتی، اعلام کرده است که اگر مدرسهای به بهانه شرایط جنگی و غیرحضوری شدن کلاسها، از انجام تعهدات خود بازماند یا در پرداخت حقوق معلمان بر اساس قرارداد اولیه کوتاهی کند، حق مطالبه شهریه را نخواهد داشت.
واقعیتِ مجازی مدارس غیردولتی
واقعیت مدارس غیردولتی در فضای مجازی با انتظارات خانوادهها فاصله دارد. «محتوایی که عرضه میشود، متناسب با هزینهای که پرداخت کردهایم نیست.» این بخشی از نارضایتی والدین در هفتههای اخیر است. در گفتگو با خانوادههای دانشآموزان در شهرستان خمین، آنها معتقدند قراردادی که در ابتدای سال با مدرسه امضا کردهاند، بر مبنای آموزش حضوری و استفاده از امکانات فیزیکی بوده است؛ اما اکنون از امکانات فیزیکی بهرهای نمیبرند. در بسیاری از این مدارس، هیچ زیرساخت جدیدی برای بهبود کیفیت آموزش مجازی ایجاد نشده است؛ کلاسها در بستر «شاد» هم به صورت برونخط (آفلاین) برگزار میشود. کیفیت پایین کلاسهای مجازی و همزمان پرداخت کامل شهریه، این والدین را گلایهمند کرده است. سازمان مدارس و مراکز آموزشی غیردولتی نیز دریافت شهریه کامل را مشروط به اجرای دقیق برنامههای درسی و فوقبرنامهها به صورت مجازی و همچنین پرداخت بدون کموکاست حقوق معلمان کرده است. خبرهای رسیده به «جامع» نیز حکایت از آن دارد که برخی از این مدارس، حقوق ماههای اسفند و فروردین معلمان را یا پرداخت نکردهاند و یا به حقالزحمهای اندک بسنده کردهاند.
خلاء نظارتی و قانونی در برگشت هزینههای رفاهی
نارضایتی والدین، معلمان و اظهارنظرهای سازمان مدارس و مراکز آموزشی غیرانتفاعی به سؤال مهمی میرسد؛ تکلیف قانونی شهریهها چه میشود؟ با وجود اعلام احمد محمودزاده، رئیس سازمان مدارس و مراکز آموزشی غیردولتی، هزینههای رفاهی از تاریخ نهم اسفند به بعد باید به خانوادهها عودت داده شود. در سایه بینظارتی و نبود نظارت بر دفاتر مالی این مدارس از سمت وزارت آموزش و پرورش، مدارس بسیاری تفکیکی میان هزینههای رفاهی و آموزشی قائل نمیشوند و همچنان دریافتها در این مدارس در حال انجام است که به سبب کیفیت پایین آموزش، گلایه ادامهدار خانوادههای دانشآموزان را سبب شده است. همچنین محمودزاده اعلام کرده است که والدین میتوانند اعتراض و گزارش خود را در سامانه «مشارکتها» ثبت کنند و یا به صورت حضوری به بازرسی منطقه، استان و یا وزارت آموزش و پرورش مراجعه کنند.
در حالی که آموزش و پرورش بر بازگشت هزینههای غیرآموزشی به دانشآموزان تأکید دارد، بدنه اجرایی بسیاری از مدارس غیردولتی همچنان در برابر این بخشنامه مقاومت میکنند و با استفاده از خلاءهای قانونی، از بازگرداندن چکها و وجوه نقد والدین خودداری میکنند. در این شرایط پیشبینی میشود که عدم نظارت جدی به یک نارضایتی سراسری در کشور علیه این مدارس منجر شود؛ لذا لازم است نهادهای نظارتی صرفاً به سامانه ثبت شکایت بسنده نکنند. ورود میدانی ناظران و بررسی دفاتر مالی مدارس جهت اطمینان از پرداخت کامل حقوق معلمان و بازگشت هزینههای رفاهی به والدین، میتواند بخشی از اعتماد از دست رفته به این مدارس را جبران کند.
